یکی از فرهنگیان شهر بجنورد رو در روی وزیر آموزش و پرورش به رفتار حکومت نسبت به فرهنگیان در جریان برگزاری مراسمی با حضور آن وزیر اعتراض کرد.
محمد رمضان زاده، عضو شورای صنفی فرهنگیان خراسان شمالی، در جریان دیدار علی اصغر فانی، وزیر آموزش و پرورش، از یک هنرستان در روز ۲۳ مهر ۱۳۴ خطاب به او از سرکوب کنشگران فرهنگی به دست رژیم و وضعیت سخت معیشتی فرهنگیان انتقاد کرد.
محمد رمضان زاده در سخنان خود خطاب به وزیر رژیم، که در "حقوق معلم و کارگر" منتشر شده، از جمله گفت:
من به نمایندگی از خیل عظیمی از فرهنگیان کل کشور از شما گلایه هایی دارم.
درد ما امروز تنها فضا ومکان نیست هر چند که فضای مناسب اموزشی و فرهنگی نیز نیازی بسیار مهم است اما قبل از هر چیز ما امنیت فکری و جانی و منزلتی می خواهیم.
ما احترام و عزت معلمی می خواهیم.
برایمان از اینها بگویید که امروزه خیلی کمیاب شده.
برایمان بگویید برای معلمان زندانی صنفی چه کرده اید؟
برای آن عزیزانیکه هر روز از طرف محاکم قضایی فراخوانده می شوند و بازداشت و تهدید می شوند چه اقداماتی شده است؟
مگر جواب اعتراض و پیگیری خواسته های صنفی و معیشتی معلمان جرم است؟
برایمان بگویید برای محکوم کردن حادثه تلخ و برخورد ناشایست و حرمت شکنانه با فرهنگیان در مقابل مجلس در ۳۱ تیر ماه چه بیانیه ای صادر کردید؟
حدود ۲۰۰ معلم را درآن روز بازداشت کردند.
این برخوردهای ناشایست را چگونه تعبیر میکنید؟
درد ما اینهاست.
درد ما فرق است و تبعیض!!!
مقام معظم رهبری و رییس جمهور محترم تاکید بر رسیدگی جدی مسایل در حوزه آموزش وپرورش بویژه خواسته های صنفی معلمان کرده اند؟
درین راستا چه قدمهایی برداشته اید نتایجش چه شد؟
طرح رتبه بندی اجرا شد؟
چطوری اجرا شد؟
مگر معلمهای جوان ابتدای خدمت وزیر شش سال مشکل زندگی ندارند؟
مگر بازنشسته های بزرگوار ما دیگر نیازی به خرج ومخارج ندارند آنهم با دنیایی از معضلات ومشکلات؟
چقدر درین طرح بر حقوق فرهنگیان افزوده شد که مدتهاست رسانه ها بر سر ما آوار شده اند و از افزایش حقوق دست نیافته ما سخن میگویند؟
جناب آقای فانی درد ما اینهاست ابتدا عزت ما را برگردانید.
مانیازمند آسودگی خاطریم تا بتوانیم به فرزندان این سرزمین در جهت اعتلای اهداف آموزش و پرورش خدمت کنیم.
برایمان از hین دردها سخن بگویید.
ما خیلی رایزنی کردیم که در یک جلسه رسمی صدای دردهایمان را به گوش جنابعالی برسانیم ولی با وجود نشان دادن حسن نیتمان درگذشته دوستانمان در استان کم لطفی کردند و بر خلاف وعده ای که داده بودند بر قول خویش نماندند و از اینکه ناچار شدم در چنین شرایط زمانی و مکانی بر خلاف اصول و قواعد گفتگو صدایم رابه گوش شما برسانم...
